90’larda geçirdiğimiz ‘sanat sineması’ devresinin ardından 2000’lerin sonunda farklı yaklaşımların ortaya çıkmasıyla birlikte ulusal sinemamızdaki eğilimler neredeyse yüzde yüz anlamda değişti. Bu sebeple de listede ilk yarıdaki minimalist filmler ile ikinci yarıdaki ‘fark yaratan filmler’in ağırlığı hissediliyor. Önümüzdeki 10 senede de kanımca sanat sineması yerini postmodern sinemaya ve popüler sinemaya bırakacaktır. Bu sayede böyle listelerdeki bu ikinci kısma ait filmlerin oranı daha da artacaktır.

Elbette 2009 yılında düş kırıklığı konusunda bir değişiklik olmadı. Yine ‘devam filmleri’nin seri üretim hali, bu konuda zirveye yerleştiler. Ancak usta yönetmenlerin düşüş yılı ya da projelere yanlış yönetmenlerin yerleştirilmesi zaafının zirve yaptığı sene olarak öne çıktığı da söylenebilir 2009’un…

Yazar Ben Mezrich’in imzasını taşıyan Accidental Billionaries: The Founding of Facebookadlı kitaptan uyarlanan The Social Network yahut nam-ı diğer ‘Facebook filmi’nin vizyon tarihi 1 Ekim olarak belirlendi. Filmde Facebook’un kurucusu Mark Zuckerberg’i, daha önce Mürekkep Balığı ve Balina, Zombieland gibi filmlerde izlediğimiz Jesse Eisenberg canlandırıyor. Filmin yönetmeniyse Fight Club, Se7en gibi filmlerin yaratıcısı David Fincher. Filmin çıkış cümlesiyse şu olacak: 500 milyon arkadaşın varsa, aralarında düşmanların da vardır!

Yaz aylarında Türk filmlerinin vizyona girmesi çok hayırlı değildir. Biz de ‘hayırdır’ diyerek filmin galasının yolunu tuttuk… Film İzmirli Melek’in hakim olup tayininin Karadeniz’e çıkmasıyla ilgili. Sevgilisi laz, kızın babası bu çocuğu istemiyor… Kimi doğuya atanıyor, kimi karadenize… Filmde ‘her yer vatan toprağı değil mi’ sözü gerekli gereksiz her yerden karşımıza çıkıyor. Filmin absürd atmosferi ve karakterleri ister istemez gülmeye zorluyor.

Bir peri masalı misali konusu olan İlahların Aşkı filmi bir balıkçı ile onun ağına takılan gizemli bir kadının fantastik aşk hikayesini anlatıyor. İrlandalı bir balıkçı olan Syracuse, bir gün çıktığı seferde ağına takılan güzel ve gizemli bir kadına olan Ondine’e rastlar. Syracuse’ın ağına takılan bu kadınla hayatı değişir. Kadını evine götürüp kız kardeşi Annie ile tanıştırır.

Özel bilgisayar efektleriyle yapılan Gezegen 51, aksi yönde bir uzaylı istilasını anlatan galaktik boyutlarda bir macera komedi…Buradan çok uzakta, hayatın basit, çocukların mutlu ve herkesin her şeyden memnun olduğu bir yerde geçiyor film. Hep öcü olarak akıllarda yer etmiş uzaylıların yerine insan geçiyor bu sefer. Yani Gezegen 51’e insanlar geliyor. Normalde bu tarz filmlerde dünyayı uzaylıların istila etmesine alışığız, ‘Gezegen 51’de bunun tam tersi oluyor;

Bu filmi izlerken gelip göğsüme yerleşen sıkıntıya mı yanayım, yoksa ben bunları çok önceden yaşamıştım, dejavu etkisi yaratmayın lütfen diye bas bağırmadığıma mı? Aslında kısa film olsa, konusuyla, atmosferiyle, kısa kesilmiş tekrarlarıyla harika bir etki yaratabilirdi ama bizi salona hapseden o 96 dakikanın ızdırabını anlatmak imkansız, yaşamak lazım ey seyirci…

Her on yılın bir özelliği vardır. 2000-2010 arasında da karşımıza genelde tür kırması örnekler çıktı korkuda. Komedi, fantastik, gençlik filmi, sanat filmi, melodram ve daha nicesiyle bir araya gelen alt türlerin kırma örnekleri çığır açtı sektörde. İşte bunlardan bir seçki aşağıda…

Herhalde 70’lerden sonra korkunun en önemli yılları olarak 2000’ler anılacak. Öyle ki 80’lerde slasher filmi olayından kurtulmakla, 90’larda ise bunu korku-komediye çeviren “Çığlık” etkisindeki yapıtlarla uğraşan tür, son 10 yılda birçok alandan temsilci buldu kendisine. İspanya, Fransa ve İngiltere’nin korku sinemaları çıkış yaptı. ABD’de ise tür kırması garip, öncü ve çarpıcı örnekler devreye girdi. Bunun da sebebi artık ‘korku filmi üretme’nin ciddi bir şey olduğu gerçeğinin tam anlamıyla yerli yerine oturmasıydı.

Emmanuelle 2000: Jewel of Emmanuelle
Yönetmen: Jill Hayworth
Senaryo: Jill Hayworth
Holly Sampson – Emmanuelle
Shauna O’Brien – Maggie Henson

Türkiye’de “Fahişe” adıyla bilinen “Klute”, ABD’nin 70’lerdeki paranoya döneminde Watergate Skandalı’nın ‘ses kaydı’ korkusunu devreye sokan bir kara film. Ancak politik-gerilimin kilit özelliklerini kullanan ilk eser olarak öne çıkıyor esasen. Öyle ki yönetmeni Alan J. Pakula, alanın soğukkanlı yönetmenlik stilini benimseyerek çığır açıyor burada. Böylece kariyerinin ilerleyen bölümünün de ipuçlarını vermiş oluyor. Başrollerde Jane Fonda ve Donald Sutherland var.