Kanıma Gir

2008’de vampir filminin yıllar boyu var olan geleneklerini minimalist Avrupa sanat filminin içine sokarak, alt türü ‘dramatik’ ve ‘derinlikli’ bir noktaya taşımıştı “Gir Kanıma”. “Canavar”ın yönetmeni Matt Reeves imzalı “Kanıma Gir” ise o sağır edecek kadar abartılı efektli Amerikan yeniden çevrimlerinden olmasa da detaylarda kaybolan bir film orası kesin.

2000’lerin son dörtlüğünde devreye giren “Alacakaranlık” (“Twilight”, 2008) ve “Gir Kanıma” (“Lat den Ratte Komma In”, 2008) vampir filminde artık bir şeylerin değişeceğini ispatlıyorlardı. Bunlardan birincisi melez bir iskelet ile postmodernleşme sürecini harekete geçirirken, ikincisi ‘minimalist sinema’ gereklerini türsel öğelerle sarmayı seçiyordu. İsveçli Thomas Alfredson’un eseri Aki Karusmaki, Aku Louhimies, Bent Hamer, Roy Andersson gibi minimalist İskandinav yönetmenlerde gördüğümüz ‘konformist toplumun altında bastırdığı sevgisizlik sorunsalı’nı böylesi bir mitle açığa çıkarmasıyla dikkat çekiyordu esasen.

Reeves yönetmenlik anlamında sıkıntı çekmemiş

Filmin 2010 tarihli yeniden çevrimi “Kanıma Gir” (“Let Me In”) ise bir bakıma bu durumu aynı tarihin karlar altında kalmış Texas’ına uyarlamış. Ronald Reagan döneminde maddi bunalım yaşayan bireylerin yalnızlığını perdeye yine ‘içimizde bastırılan şiddet olgusu’ üzerinden aktarmış. Genel anlamda ilk filmin çerçevesi korunsa da Reeves’in yaptığı değişimler birazcık ‘soyut’ dokuyu ‘somut’a kaydırmaya yaramış orası kesin.

Zira ilk film eğer sinemaskop oranında çekilmiş bir minimalist sinema ürününü andırıyorsa, “Kanıma Gir”in de M. Night Shyamalan ekolünden bir atmosfer odaklı korku sunduğuna şüphe yok. Yani arada bir Nakata-Shyamalan farkı mevcut. Bu bağlamda “Canavar”da (“Cloverfield”, 2008) el kamerası gerçekliğiyle canavar filmine sınıf atlatan Reeves; temposal dengeyi tutturma, minimal plan çekme ve tablo yerleştirme noktalarında tökezlemeyince bu gelenekte de sınıfı geçmiş. Yani yönetmenin, birbirinden bu çok uzak iki korku eğiliminde de başarılı olmasının alan içinde ‘kalıcı’ bir yere geleceği gerçeğiyle iliştirilmesi pekala mümkün.

Soyut öğeler somutla yer değiştirince bütünlük açısından hasar görmüş

Ancak asıl hedef bütçenin yükselip orijinalinde yapay duran makyaj efektlerini değiştirmek olunca o noktada tıkanılmış gibi bir duygu var. Zira bu durum, dingin kaydırma veya sabit kamera açısı ile etkileyici olan ‘ormandaki kesme biçme sahnesi’, ‘sondaki havuz sahnesi’ ve ‘mağaradaki ısırma sahnesi’ gibi bölümlere sıra geldiğinde gerçek anlamda bir dışadönüklüğe yol açmış.

Bunlara vampir kızın ilk belirdiği park sahnesinin orijinal filme göre daha renk paleti parlak hali de eklemlenince aslında Alfredson’ın filmine saygı duymayan bir bütünle yüzleşiyoruz. Bu bağlamda aslında bu sahnelerdeki ölçek oranlarının daha dar olana transfer edildiği de masaya yatırılınca; “Kanıma Gir”in daha çok ‘tempo’ noktasında sınıfı geçip cesur durduğu söylenebilir.

Buna paralel olarak ‘beni içeri al’ anlamına gelen adı, orijinal filmin metaforik, soyut ve şarkı kaynaklı ‘Let the Right One In’ ismiyle kullanım açısından çok net olarak ayrılmış. Zira bu cümle sürekli 12 yaşlarındaki çocuğun ağzına sakız olmuş bir şekilde ‘aşk motivasyonu’na dönüştürülerek ‘somut’ bir düzeneğe yerleştirilmiş.

Vampir kızın ‘Regan’laştırılmak istenmesi bütün çekiciliği yerlebir etmiş

Buna vampir kızın, efektlerle adeta ‘Regan’laştırılması eklenip ağaçta yürüme (ki bu tamamen yeni bir Exorcist markası yaratmak için var), cinayetleri abartılarla sarma gibi ‘büyük oynama’ durumları da dahil olunca sanki bütün sarsılıyor gibi. Zira ya vampir miti ilk dönemindeki ‘canavar’ olgusuna yakın hale geliyor ya da Reeves “Canavar”ın efekt mantığında kalmış izlenimi çıkıyor karşımıza.

Lafın özü İsveç taşrasındaki sevgisizlik ve yalnızlaşma sorunsalının burada Texas’ın yine kırsal bölgesindeki politika etkili bir noktaya taşıyor “Kanıma Gir”. Ancak atmosfer duygusunu koruyup ağır takılsa da ilk filmin soyut şeylerden aldığı gücü somuta çevirince çaptan düşmüş. Yani Reeves için yarım bir başarı karşımızdaki.

FİLMİN NOTU: 4.2

Künye:

Kanıma Gir (Let me In)
Yönetmen: Matt Reeves
Oyuncular: Kodi Smit-McPhee, Chloe Moretz, Richard Jenkins, Cara Buono, Elias Koteas, Sasha Barrese
Süre: 116 dk.
Yapım Yılı: 2010