Zenne
Ülkemizde fazla üretilmeyen ‘eşcinsel alt kültür’ filmleri için içimizde bir ‘keşke olsa’ hissi oluşmuş durumda. Ancak eğer bu konuda evrensel kurallara uygun, özgürlükçü ve tutarlı bir film üretilecekse bunun “Zenne” bütünü ile olmayacağı kesin.
Zira burada üçüncü sınıf video klip seviyesindeki kitsch (bayağılık estetiği) bölümlerin ekranı sardığı, eşcinsel evlatların ailelerinin Yeşilçam yapaylığında sunulduğu, görsel uyumsuzlukların perdeyi esir aldığı ve sinema dekupajının ana kurallarının yerle bir edildiği amatör bir iş var karşımızda. Bu durum; homofobik bir ‘Türkiye’de eşcinsel olmak filmi’yle seyirciyi yüzleştirirken aynı zamanda uluslararası alana sıçraması tehlikeli bir eseri de sinema perdesine miras bırakıyor.
