Korkuda farklı gelenekleri izlermiş gibi yapsa da bunların hiçbirinin kaynağına inmeyerek yeni bir şeyin peşine düşen yapıt, ‘üçgen filmi’ adlı bir alt tür ya da alt-alt tür doğuruyor. Bunun da ana sebebi “Kanlı Mesai” ve “Dehşet Tüneli” ile türe hakimiyetini ispatlayan Chris Smith’in “Şeytan Üçgeni” ile ‘beklentileri dağıtan’ bir bakış açısının izini sürmesi aslında. Böylece karşımıza temelini korku ustası Hitchcock’a dayayan yenilikçi ve devrimci bir film modeli çıkıyor.

Robert Redford’un kızı Amy Redford’un ilk filmi “Gitar” ile Austin Chick imzalı “Ağustos”, New York’ta yani kapitalizmin göbeğinde yalnızlıktan sıyrılmaya çalışan iki bireyin öykülerini biçimci bir yönetmenlikle sinemaya aktarıyorlar. İlkinin üçlü ilişki kavramına yaklaşımıyla gösterdiği cesareti ile ikincisinin röntgenci kamerasıyla gelen sinema dili ilginç anlar çıkarırken, bizim genç yönetmenlerimiz için ders niteliğinde işçilikler sunmayı da ihmal etmiyorlar. Bunun ana sebebi elbette her ikisinin de stüdyo katkısı taşımayan bağımsız filmler olmaları.