Türk toplumunun adalet kavramına atfettiği önem, kendini en çok da sinemamızda hissettirmiştir. 80’lerin ortasına kadar Türk sinemasının ana damarını teşkil eden “Yeşilçam” filmleri, bunun en önemli göstergesidir zaten. İyi ve kötü kavramlarının, adeta sınırlarını çizen bu filmlerde, ilahi adaletin er veya geç tecelli edeceğine olan inanç esastı. Öyle ki kötüleri birer birer tepeleyen esas oğlanlar, hep şu mealde kükremiştir hasımlarına: “Döverim seni, hepinizi döverim ulen!”

12 yıl evvel lisans tezimi 3 boyutlu görüntü oluşturma üzerine verirken, bu teknolojinin bir geleceği olduğunu tabi ki hesaplıyordum. Fakat geçtiğimiz yıldan bu yana olanlar, benim bile ağzımı açık bırakmış durumda. Öyle bir 3 boyut furyası devam ediyor ki, Hollywood’da 150 milyon dolardan aşağı maliyetle çekilen filmler hakkında insanlar konuşmuyor bile. İlk hafta sonunda 3 boyutlu filmler gibi en az 50 milyon dolar yapmıyorsanız, kötü başlangıç yapmış sayılıyorsunuz.